DOLAR 13,61472.3%
EURO 15,48432.64%
ALTIN 773,911,67
BITCOIN 766555-0,64%
Ankara

AÇIK

02:00

YATSI'YA KALAN SÜRE

Siyasetin Duygusallıkla Sınavı

Siyasetin Duygusallıkla Sınavı

ABONE OL
Kasım 9, 2021 13:07
Siyasetin Duygusallıkla Sınavı
1

BEĞENDİM

ABONE OL

Esasen yazının başlığını Solun Duygusallıkla Sınavı olarak belirlemiştim. Bunun en önemli sebebi hayli uzunca süredir –belki de iktidar deneyiminden uzak kalınan dönemin uzunluğundan kaynaklı- genişçe bir sol kitlenin ajite bir üslubun esiri olmasıdır. Üslup dememin en önemli gerekçesi ise bu halin bir süre sonra her davranışa sirayet eder hale gelmesidir.

Belki toplumsal yapımızdan belki sosyolojimizden belki de ‘gelişmekte oluşumuzdan’ kaynaklanan sebeplerle neyi nerde yapacağımızı pek beceremiyoruz. Kavramları, olguları, düşünceleri ve hatta kelimeleri birbiri ile bilinçsiz bir karmaşaya mecbur kılıyoruz. Akıl ile yapılması gereken işleri duygu ile yapıyoruz yahut tam tersi.

Siyaset birkaç nedenle akıl işidir. İlkin siyaset, çıkarların konuştuğu bir saha olarak akli hamleleri içermek zarureti taşır. Oyunu kurallarıyla oynamazsanız minderin dışına itilirsiniz. O yüzden mantık ve rasyonalite siyasetin mütemmim cüzüdür. İkinci olarak siyaseti kamuyu yönetme edimi şeklinde düşündüğümüzde, bir toplumun tüm ihtiyaçlarının gözetilerek gerçekleşecek her fiil aklı ve aklın mutlak hegemonyasını gerektirecektir. Dolayısıyla siyaset, aklın hakimiyet sahasının dışında gerçekleşemez. Gerçekleştirmeye kalktığınızda bazı şeyler eksik olacaktır. Bunun böyle olduğunu ancak hayatın dinamikleri içerisinde sınayabilirsiniz.

Siyasetin akıl ile yapılması bahsinde dikkat çekmemiz gereken bir husus daha var. Şair Terentius’un bir sözü vardır; İnsanım, insancıl olan hiçbir şey bana yabancı olamaz. Evet, insanın insanla ve insan için yaptıklarının insana ait olan birçok hissi içinde barındırması gayet doğaldır. Ama oyundan maksat ütmekse taşları yerli yerine koymakta fayda var.

İktidar perspektifi, sol-sosyalist literatürün en azından pratikte unuttuğu ve sol öznelerin ise görünüşte çoktan vazgeçtiği bir kavramdır. Zira iktidar olabilmek için, iktidar gibi düşünmek gerekir. İktidar yolunun köşe taşları sanki hali hazırda iktidarmışsınız gibi özenle planlanır. Bu durum kimi zaman evdeki hesabın çarşıya uymadığı tablolar ortaya çıkartır. Hatta kendinizi hiç istemediğimiz süreçlerin parçası olarak bulabilirsiniz. Bundan korkarak, sakınarak bazı hamleleri yapmazsanız moda tabirle adaya veda edersiniz.

12 Eylül darbesinin bilhassa sol siyasetin arabesk bir ruh haline bürünmesinde büyük bir payı vardır. Bu ruh hali ezginliğin yanında umutsuzluğu da perçinler. Sistemin devrimcilere, solculara, Atatürkçülere uyguladığı mezalimi başka hiçbir siyasal kesime uygulamadığı ortadadır. Ama bunun bir mücadele olduğunun ayırdına varmazsak yol alamayız. Sonuç olarak kapitalizmin ve egemen güçlerin kendilerini korumak güdüsünün doğal sonucudur sola karşı konumlanmak. O halde bu hissin muhatabı olan sol siyasetin de bu duruma karşı, kabullenişin dışında yeni bir siyaset etme biçimi geliştirmesi gerekliydi.

Tam da burada hakkı verilmesi gereken bir özne ortaya çıkıyor. Türkiye’nin tüm eleştirilere rağmen sol ve kitle partisi olan CHP uzun bir sürenin ardından sıradışı, ezberleri bozan, iktidar bakış açısı ortaya koyan ve öngörülmesi zor bir politik hattı inşa ediyor. Kurulan ortaklıklar alışılmışın dışında olduğu kadar toplumun gerçek ihtiyaçlarına da karşılık verir bir şekil alıyor.

İşte tam da burada anıların, Türkiye’nin yaşanmışlıklarının, toplumsal belleğin, kişisel deneyimlerin hülasa insana ait olan her şeyin duygusal boyutları, siyaset sahnesine taşınmak istenebilir. Müttefiklik ilişkisinde olunan siyasi kesimlerle ülkenin siyasi geçmişinden ötürü yaşananlar mevzubahis edilebilir. Nitekim yakın geçmişte edildi de. Ama bu kökleşmiş alışkanlıklar zor da olsa kırıldı. Hala etkisi olsa da günden güne duygunun yerini akla bıraktığını gözlemliyoruz. Bunun kendiliğinden olduğunu iddia edecek değilim. Bu sürecin çocuksu şikayetlenmelerle, acıların yarıştırılmasıyla ya da hamasi söylemlerle ezilmesi riski her zaman vardır ama en aza inmesi önemlidir. Birbirine baktığında 80 öncesi köşe başında çatıştığı hasmını değil de ülkeyi ayağa kaldırmak için bir araya gelme iradesi göstermiş bir kardeşini gördüğümüz zaman işler değişecektir.

Duygular insan ilişkisinin olmazsa olmazıdır. Fakat her his olması gerektiği yer de anlamlıdır. Siyasetin hislerle yapıldığı durumlarda Türkiye gerçekliği sizlere daima yeni ve aşılamaz karşıtlıklar ürettirecektir.
Türkiye budur, bu eğilimlerden mütevellittir. Geçmişi değiştiremeyeceğinize göre geleceği değiştirmelisiniz. İşin içine ille de duygu katılacaksa; affediciliği yüksek bir sevgi ve kapsayıcılığı yüksek vakar ile başlanmalıdır.

    Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.


    HIZLI YORUM YAP
    rk

    Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.